Երազային իրականության մեջ  

 հույզերը մոգական են ,    

բախումները ՝ խոցելի

ամպերը՝ խորհրդանշական, 

հպումներն ՝ անհասանելի, 

հակադրությունները՝ գլխիվայր, 

կերպարանափոխությունը՝ տեսանելի, 

անհետացումը՝ տեսողական... 

ՈՒ ես՝ այս ամենի ֆոնին՝ շոշափելի ,

 փխրուն էակս

 հագել եմ զգեստն անշոշափելի ամոթխածության ,  

գլխիվայր կախվել ամպերից

ու  ծաղիկներ է կաթում մարմնովս։ 

Սա հոգեբանական փորձառություն է

 ու ես հանկարծ հասկանում եմ, 

որ իմ մեկուսացած վիճակում 

հայելին  այսկերպ է արտահայտում 

հոգուս ու ապրումներիս փոխազդեցությունը։ 

Արի, կարոտել եմ քեզ։

https://www.facebook.com/share/p/1bGSWhYzqd/

12 հոկտեմբերի, 2026թ.