Երազային իրականության մեջ
հույզերը մոգական են ,
բախումները ՝ խոցելի
ամպերը՝ խորհրդանշական,
հպումներն ՝ անհասանելի,
հակադրությունները՝ գլխիվայր,
կերպարանափոխությունը՝ տեսանելի,
անհետացումը՝ տեսողական...
ՈՒ ես՝ այս ամենի ֆոնին՝ շոշափելի ,
փխրուն էակս
հագել եմ զգեստն անշոշափելի ամոթխածության ,
գլխիվայր կախվել ամպերից
ու ծաղիկներ է կաթում մարմնովս։
Սա հոգեբանական փորձառություն է
ու ես հանկարծ հասկանում եմ,
որ իմ մեկուսացած վիճակում
հայելին այսկերպ է արտահայտում
հոգուս ու ապրումներիս փոխազդեցությունը։
Արի, կարոտել եմ քեզ։
https://www.facebook.com/share/p/1bGSWhYzqd/
12 հոկտեմբերի, 2026թ.
